Drive Angry 3D: Nicholas Cage yanlış yolda

Hollywood söz konusu olduğunda artık şartlı refleks vermeye başladığımızı düşünmeye başlamanın arifesindeyim. Ne zaman bir yeniden çevrim olsa artık ufaktan kabak tadı vermeye başlayan “Hollywood tıkandı mirim” geyikleri yapılır. Bir diğer geyikse her Nicholas Cage’in her filminde “abuk filmlerle kariyerini bitirdi” cümlesini tekrar etmektir. Bunların haklı sebepleri var elbette. Hollywood önümüze bu sebepler koymaktan bıkmadı [...]

Monsters: The Road’la District 9′un evliliği

Kısa bir süre öncesine kadar kıyamet sonrası filmleri saymaya kalksak, aklımıza Mad Max haricinde kaç film gelirdi bilmiyorum. Ama son 2 yılda bir o kadar kıyamet sonrası temalı film çekildiğini düşünmeye başladım. Üstelik, söz gelimi 70’lerde “uzay operası” türünü patlatan Star Wars (Yıldız Savaşları) gibi, başı çeken bir film de görünmüyor ortalıkta. Yani bu furyayı [...]

Moon: Tek kişilik dev kadro!

Ay. Dünya’nın uydusu. Dünya’nın çevresinde attığı tur bir zaman ölçüsü olarak kabul ediliyor. Mitolojide yeri var. İnsanların üzerinde etkisi olduğuna inanılıyor. 2009 yılında çevrilen bu filmle Ay, yeni bir anlam kazandı. Orası artık sistem eleştirisinin mekânı. Ay.

My Iz Budushchego: Rus Usulü Fantastika

“Biz sizin zamanınızda böyle miydik?” derler. “Biz iki yıl askerlik yaptık” derler. “Büyüklerimizin yanında bacak bacak üstüne atamazdık, sigara içemezdik” derler. Sonra da bitirici darbeyi vururlar: “Yok, bu yeni nesil adam olmaz.” Dedeler, ninelerdir onlar. İyi niyetlidirler belki ama bizi beğenmezler. Biz de böyle sözlerden sıkılırız elbette. “Be hey dede/nine, bizim zamanımızda İkinci Dünya Savaşı [...]

G.I. Joe: The Rise of Cobra

GI Joe, okuduğum ilk çizgi romandı. O yüzden de pek sevmem. Biraz “ilk göz ağrısının yandan yemişi” durumu var her nedense. Sebebi herhalde zaman içerisinde çizgi-roman kültürüm geliştikçe Kaptan Amerika’yla birlikte nazarımda endeksi en çok düşen iki çizgi-romandan biri olmasıdır. Her ikisi de salt propagandadır çünkü (propaganda vardır demiyorum bakın). ABD’nin çocukların beynini yıkamak konusunda [...]

Soysuzlar Çetesi: Sen bu tarih işlerinden filan pek anlamıyorsun galiba ex-enişte!

Ağustos ayıydı galiba. Didem Erol, herkesi ilgilendiriyormuşçasına yaptığı yazılı bir açıklamayla Tarantino’yu terk ettiğini yedi düvele duyurdu. Gerekçe olarak da yönetmenin, “bugüne dek yaptıklarımın en iyisi” olarak tasvir ettiği yeni filmi Soysuzlar Çetesi’nin beklediği başarıyı gösterememesi üzerine bunalıma girmesini gösterdi. Okuduğum zaman “Didem Erol? Tarantino? Alakaya çay demle. Kesin asparagastır” demiştim, meğer değilmiş. Ama ben [...]

Suretler: İnsan mı Suretten, Suret mi İnsandan?

Suret denen şey, yeni değil aslında. Binyıllardır var. Hepimiz tiyatrolarda, filmlerde, romanlarda, bilgisayar oyunlarında suretlerin bizim yerimize yaşadığı şaşkınlıklara, öfkelere, sevinçlere, aşklara, mücadelelere ve savaşlara şahitlik etmekten keyif almıyor muyuz? Garip gurup bin bir tane kadın programında bizim hissetmediğimiz acıları anlatanları medya aracılığıyla suretleştiren biz değil miyiz? Toplum içerisinde daha iyi görünmek, daha fazla kabullenilmek [...]

Mutant Chronicles: Sinemada evrim değil, mutasyon!

Ron Perlman, ne yaptın sen abi? Gülün Adı’nda (Der Name der Rose) Salvatore’ydin. Güzel ve Çirkin (Beauty and the Beast) dizisinin Vincent’ıydın. Dr. Moreau’nun Adası’nda (The Island of Dr. Moreau) Kanun Adamı olarak karşımıza çıktın. Blade II’de Reinhardt rolüyle Wesley Snipes’dan bile sahne çaldın. Star Trek: Nemesis’te kısacık rolünle gönlümüzde taht kurdun. Hellboy’u Hellboy yapan [...]

Outlander’ın Sırrı ya da Daniken’in Kulakları Oynasın

Outlander’ı izledikten sonra Üwe Boll’a saygı duymaya başladım. Elde süper bir senaryo olmadan, sallantıda görüntü efektleriyle, fazla oyun gücü gerektirmeyen basit karakterlerle bile eğlenceli film çekilebildiğine göre Üwe Boll zoru başarıyor çünkü. Outlander, tüm kusurlarına rağmen Üwe Boll filmlerinin alayından ve Roland Emmerich’in pek çok filminden daha keyifli bir seyirlik sunuyor.

Temcit Pilavı Dosyası

Zannedersiniz lavabodur. Son dönemde herkesin ağzında aynı laf: “Tıkandı mirim. Hollywood tıkandı.” Herkesin her mesleği fahri olarak yaptığı bir ülkede (hepimiz çevirmeniz, teknik direktörüz, film eleştirmeniyiz) bu önermeyi toptan silip atmadan önce bir daha durup düşünmek lazım. Son dönemde çizgi roman, bilgisayar uyarlamalarıydı, tutulan yabancı filmlerin uyarlamalarıydı, eski filmlerin uyarlamalarıydı derken Hollywood filmden çok uyarlama [...]

Sonraki Sayfa »